گــر تــیــــــغ بــارد در کــوی آن مـــاه

گــــردن نــهــادیــم، الــحــکــمُ لـِللّه

 

آیـــیـــن تـــقــوا مــــــا نــیــز دانــیــم

لـیــکـن چـه چـاره بـا بـخـت گـمــراه

 

مـا شـیـخ و واعـظ کـمـتـر شـنـاسیم

یــا جــام بــاده ، یــا قــصّـــه کــوتـاه

 

مـن رنــد و عـاشـق در مـوســم گــل

آن گــاه تــوبــه ‌؟ اســتــغــفــِــرُ‌‌‌ الله

 

مـهـر تـو عـکـسـی بـر مـا نـیـفـکـنــد

آیــــیــــنــــه رویــــا ؛ آه از دلـــت آه

 

الـــصـَّــبـــرُ مــُـرٌّ و الـــعـُــمـــــرُ فــانٍ

یــا لـَـیـْـتَ شــعــری حـتـّامَ اَلــْقــاه

 

حـافــظ چـه نـالـی گر وصل خواهی

خـون بـایـدت خــورد در گاه و بی‌گاه